spring80

سینه مالامال درداست ای دریغا......
نویسنده : سید رضا حسینی - ساعت ۱:۱۳ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٧ شهریور ،۱۳٩٠

سینه مالامال دردست ای دریغا مرهمی        دل ز تنهایی بجان آمد خدا را همدمی

چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو           ساقیا جامی بمن ده تا بیاسایم دمی

زیرکی را گفتم این احوال بین خندید و گفت    صعب روزی بوالعجب کاری پریشان عالمی

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چُگل      شاه ترکان فارغست از حال ما کو رستمی

در طریق عشقبازی امن و آسایش بلاست     ریش باد آن دل که با درد تو خواهدمرهمی
       اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست    رهروی باید جهان سوزی نه خامی بیغمی
آدمی در عالم خاکی نمی آید بدست             عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم       کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

گریه ی حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق   کاندرین دریا نماید هفت دریا شبنمی


comment نظرات ()